“Lailahaillallah, susah payah tuan mencari saya! Kesilapan kecil saja, tak akan sampai menyebabkan kiamat. Saya halalkan dan saya maafkan.”
“Tetapi saya tidak boleh terima kesilapan ini. Tuan perlu ambil kembali baki lima dinar atau tuan ikut saya ke kedai dan ambil baju yang berharga sepuluh dinar.”
Kisah-kisah ini diterjemahkan daripada bahasa Parsi, yakni bahasa asal yang digunakan Imam al-Ghazali untuk mengarang kitab Kimiyaye Saadat yang telah diterjemahkan ke dalam bahasa Melayu oleh IBDE sebagai Ramuan Kebahagiaan.